Anayasa Mahkemesi (norm denetimi), E. 1967/35, K. 1967/32, T. 24.10.1967
Sonuç: Ret
Künye
- Mahkeme
- Anayasa Mahkemesi
- Karar türü
- Norm denetimi
- Esas numarası
- 1967/35
- Karar numarası
- 1967/32
- Karar tarihi
- 24.10.1967
Sonuç, kararın hüküm bölümünden kuralla okunmuştur; bağlayıcı olan karar metnidir.
Kararın tam metni
Kişisel veriler kurallarla çıkarılmıştır; köşeli ayraç içindeki işaretler çıkarılan bilginin yerini gösterir.
Esas Sayısı : 1967/35 Karar Sayısı : 1967/32 Karar Günü : 24.10.1967
İSTEMDE BULUNAN : [Ad Soyad], [kişisel bilgi]
İSTEMİN KONUSU: İstemde bulunan 9.8.1967 günlü dilekçesinde, özetle zilyetliğin idarî makamlara müracaat yoliyle himayesini sağlayan 5917 sayılı kanun hükümlerinin günün ihtiyaçlarına cevap vermediğini; gayrı menkullere ait ihtilâfların çözümlenmesinde teknik bilgisi olmayan bir memurun ve hatta jandarma erinin taraflara ait hukukî belgeleri tahkik ve tevsik etmesinin iyi, adil ve doğru sonuç vermediğini, mülkiyetin, ferdin insanlık sıfatına bağlı bir hakkı bulunduğunu, Anayasa’nın 36 ncı maddesiyle teminat altına alındığını; gayrı menkul üzerindeki ihtilaf ve nizaların 5917 sayılı kanunla men edilmesinin kesin sonuç vermediğini, bu kabil uyuşmazlıkların önlenmesi için H.U.M.K.nun 103 ncü maddesinin mahkemelere her türlü tedbiri almak yetkisini verdiğini; Medenî Kanunumuzun iki türlü mülkiyet vaz’etmiş bulunduğunu bunlardan birisinin müşterek, diğerinin ise iştirak halinde mülkiyet olduğunu, iştirak halindeki mülkiyet uyuşmazlığında hukukî ve teknik bilgisi olmayan, idarî makamın atadığı her hangi bir memur eliyle tahkikat yaptırıldığını ve karar verildiğini, bu usulün ise gayrı menkullere tecavüzün def’i hakkındaki uyuşmazlıkları sona erdirmeğe yeterli bulunmadığını öne sürerek 5917 sayılı kanunun iptaline karar verilmesini istemiştir.
İNCELEME: Anayasa Mahkemesinin, İçtüzüğün 15.
maddesi uyarınca 24.10.1967 gününde ilk inceleme için yaptığı toplantısında;
işin, niteliği bakımından başka güne bırakılmasına lüzum görülmeyerek incelemeye devam edilmesine oybirliği ile karar verildikten sonra dilekçe ve rapor okundu. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasa’nın 149. ve Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkındaki 22.4.1962 gün ve 44 sayılı Kanunun 21. maddelerinde iptal dâvası açmaya yetkili olan kişi, kurul ve makamlar açıkça gösterilmiştir. İstekde bulunan, bu maddelerde sayılanlardan değildir. Bu sebeple istemin, istekte bulunanın yetkisizliği yönünden reddi gereklidir.
SONUÇ: 44 Sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca istemin, istekte bulunanın Anayasa Mahkemesine dâva açmağa yetkili bulunmaması nedeni ile reddine 24.10.1967 gününde oybirliği ile karar verildi.