Anayasa Mahkemesi (norm denetimi), E. 1967/5, K. 1967/4, T. 03.02.1967
Sonuç: Ret
Künye
- Mahkeme
- Anayasa Mahkemesi
- Karar türü
- Norm denetimi
- Esas numarası
- 1967/5
- Karar numarası
- 1967/4
- Karar tarihi
- 03.02.1967
Sonuç, kararın hüküm bölümünden kuralla okunmuştur; bağlayıcı olan karar metnidir.
Kararın tam metni
Kişisel veriler kurallarla çıkarılmıştır; köşeli ayraç içindeki işaretler çıkarılan bilginin yerini gösterir.
Esas Sayısı : 1967/5 Karar Sayısı : 1967/4 Karar Günü : 3.2.1967
İSTEMDE BULUNAN : [Ad Soyad]: [kişisel bilgi].
İSTEMİN KONUSU: İstemde bulunan, 20.12.1966 günlü dilekçesinde: 1958 yılından 1965 yılı Eylül ayına kadar devam eden Hâkimlik görevi sırasında DP.lilerin haksız şikâyetleri üzerine önce Gazipaşaya oradan Taşova İlçesine ve daha sonra da Karaburun’a nakledildiğini, kendisine isnad edilen fiillerden rüşvet şayiası hariç diğerlerinin aleyhinde tahakkuk ettirilemediğini, rüşvet iddiasının da yersiz, tertipten ibaret bulunduğunu, Yüksek Hâkimler Kurulunca kanuna aykırı bir görüşle 1959 yılındaki şikâyet dosyası ile 1963 yılına ait şikâyet dosyası birleştirilerek sonuca bağlandığını ve olay tarihleri gözönünde tutulmadan hâkimliğin aynı derecesinde iki yer değiştirme cezasının kesinleştiğinden bahisle Hâkimler Kanununun 92.
maddesi gereğince meslekten çıkarıldığını, Danıştay’a açtığı dâvanın reddedildiğini, Avukatlık Kanununun 2. maddesi uyarınca da avukatlık yapamadığını, kamu hizmetlerinden mahrum edildiğini ileri sürerek Hâkimler Kanununun 92/1. Avukatlık Kanununun 2/B. maddelerinin ve Hâkimler Kanununun özel hükmüne göre verilen meslekten çıkarma kararının diğer Devlet hizmetlerine - geçmiş hizmetler gözönünde tutulmak kaydiyle - geçmeye engel olup olamıyacağı hususunun yorumlanmasını ve gerekirse Anayasa’ya aykırı hükümlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Anayasa Mahkemesinin, İçtüzüğün 15. maddesi uyarınca 3.2.1967 gününde ilk inceleme için yaptığı toplantısında; işin, niteliği bakımından başka güne bırakılmasına lüzum görülmeyerek incelemeye devam edilmesine oybirliği ile karar verildikten sonra dilekçe ve rapor okundu. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasa’nın 149. ve Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkındaki 22.4.1962 gün ve 44 sayılı Kanunun 21. maddelerinde iptal dâvası açmaya yetkili olan kişi, kurul ve makamlar açıkça gösterilmiştir.
İstekte bulunan, bu maddelerde sayılanlardan değildir. Bu sebeple istemin, istekte bulunanın yetkisizliği yönünden reddi gereklidir.
SONUÇ: Gösterilen sebepten ötürü istemin reddine, işbu kararın dilekçe sahibine tebliğine 3.2.1967 gününde oybirliği ile karar verildi.