Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2025/537, K. 2025/883, T. 25.12.2025
Sonuç: Onama
Künye
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire ya da kurul
- Hukuk Genel Kurulu
- Esas numarası
- 2025/537
- Karar numarası
- 2025/883
- Karar tarihi
- 25.12.2025
Resmî kaynakta açınmevzuat.adalet.gov.tr adresinde yeni sekmede açılır.
Sonuç, kararın hüküm bölümünden kuralla okunmuştur; bağlayıcı olan karar metnidir.
İlgili kanun maddeleri
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu
- m. 119
- m. 120
- m. 335
- m. 344
- m. 366
Resmî metin (yeni sekmede açılır) Bu kanuna atıf yapan kararlar
Maddeler karar metninden kurallarla okunmuş ve mevzuat dizinine bağlanmıştır; madde metni resmî kaynaktadır.
Kararın tam metni
Kişisel veriler kurallarla çıkarılmıştır; köşeli ayraç içindeki işaretler çıkarılan bilginin yerini gösterir.
Hukuk Genel Kurulu 2025/537 E. , 2025/883 K.
MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)
SAYISI : 2024/8 E., 2024/38 K. 1. Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:
4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) ilişkin taleplerinin yerine getirilmediğini ileri sürerek yerel mahkeme hâkiminin yetkisiz olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
5. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.05.2024 tarihli ve 2024/8 E., 2024/38 K. sayılı kararı ile;
“…Davacı dava dilekçesinde Edirne 2. Asliye hukuk Hakiminin yasaklı olmasına rağmen yasal haklarını uygulamadığını, zilliyet iddiası olduğundan hakimin yetkisiz olduğunun tespiti ile inşai karar verilmesini istediği, dosyanın incelenmesinde yargılamayı gerektirir talebin açıkça ne olduğunun belli olmadığı, HMK'nın 119. maddesinde belirtilen eksikliklerin giderilmesi için HMK'nın 120/2. maddesi gereğince davacıya kesin süre verildiği, aksi halde açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtaratında bulunulduğu, dosyaya sunmuş olduğu 02/05/2024 tarihli ikinci dilekçe incelendiğinde tensip ara kararında belirtilen eksikliklerin giderilmemiş olduğu. yargılamanın somut taleplere göre ilerleyeceği, HMK'nın 119. maddesinde dava dilekçelerinde bulunması gereken hususların dilekçede özellikle netice-i talep yönünden bulunmadığı, bu yönüyle HMK'nın 119/1e-ğ maddesine aykırılık teşkil ettiği, bu eksikliğin verilen kesin süre içerisinde giderilmediği anlaşılmakla, HMK'nın 119/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-HMK'nın 119/1 e-ğ ve 119/2.maddeleri gereğince davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA, 2-Alınması gerekli 427,60 TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 3-Davanın adli yardımlı açılmış olması nedeniyle HMK'nın 335/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 1 adet tebligat gideri olan 120,00 TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.
6. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.
7. Hukuk Genel Kurulunun 04.12.2024 tarihli ve 2024/4-710 Esas, 2024/614 Karar sayılı kararı ile; davacının üzerine kayıtlı birden çok taşınmazı bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, kanun yoluna başvururken yatırılması gereken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının adli yardım talebinin reddine ve davacıya temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz harcını ikmâl etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmesi, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi için dosya Özel Daireye geri çevrilmiştir.
8. Hukuk Genel Kurulunun geri çevirme kararı sonrasında Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için bir haftalık kesin süreli muhtıra 20.01.2025 tarihinde davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacı yasal süre içerisinde temyiz harçlarını yatırmamıştır.
9. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararı ile; “…Davacı tarafından inşai karar verilmesi isteminde bulunulduğu, yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının 20/06/2024 tarihli verilen dilekçe ile adli yardımlı olarak kararı temyiz ettiği, dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderildiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04.12.20 24... /4-710 Esas, 2024/614 Karar sayılı kararında davacının yatırması gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varıldığı ve adli yardım talebinin reddine karar verilerek davacı tarafa süre verilip temyiz harçlarının yatırılması için muhtıra yazılması, harçlar yatırılmadığı takdirde karar verilmesi için dosya geri çevrilmiştir. Geri çevirme kararı üzerine davacı tarafa 09/01/2025 tarihinde muhtıra yazılmış, muhtıra 20/01/2025 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davacının temyiz harçlarını ödemediği ve 31/01/2025 tarihinde muhtıra çekme yetkisinin Hukuk Genel Kurulunda olduğuna dair dilekçe verdiği, davacı tarafça muhtıraya rağmen temyiz harçlarının yatırılmadığı görülmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir” gerekçesiyle davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.
10. Özel Dairenin yukarıda belirtilen 27.02.2025 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunulmuştur.
11. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 04.12.2024 tarihli ve 2024/4-710 Esas, 2024/614 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 20.01.2025 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.
12. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.
Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/38 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu kararın atıf yaptığı kararlar
Künyeler karar metninden kurallarla okunmuş ve karar arşivinde doğrulanmıştır; en çok 10 karar gösterilir.
Benzer kararlar
- Yargıtay HGK E. 2024/710 K. 2024/614 (04.12.2024)
- Yargıtay HGK E. 2025/609 K. 2025/887 (25.12.2025)
- Yargıtay HGK E. 2024/187 K. 2024/666 (11.12.2024)
- Yargıtay HGK E. 2024/196 K. 2024/673 (11.12.2024)
- Yargıtay HGK E. 2025/817 K. 2026/169 (11.03.2026)
- Yargıtay HGK E. 2025/821 K. 2026/171 (11.03.2026)
- Yargıtay HGK E. 2025/822 K. 2026/172 (11.03.2026)
- Yargıtay HGK E. 2024/188 K. 2024/667 (11.12.2024)
- Yargıtay HGK E. 2024/189 K. 2024/668 (11.12.2024)
- Yargıtay HGK E. 2024/190 K. 2024/669 (11.12.2024)
Benzerlik yalnız kurallarla hesaplanır: aynı daire, kurul ya da karar türü, ortak kanun maddesi atıfları ve ortak terimler. Yapay zekâ kullanılmaz.