Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2025/7, K. 2026/60, T. 11.02.2026

Hukuk Genel Kurulu 2025/7 E. , 2026/60 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/2 E., 2024/240 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/8149 Esas, 2023/14346 Karar sayılı BOZMA kararı Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369. maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun'un 373. maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek davacı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilerek Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

A. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, direnme olarak adlandırılan kararın yeni delile dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

B. Gerekçe

Değerlendirme

1. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

2. Mahkemenin yeni bir delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

3. Yargıtayın istikrar kazanmış içtihatlarına göre, mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğindedir.

4. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından taraf vekillerinin istinaf başvurularını esastan reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Özel Dairece somut uyuşmazlıkta hukuk seçimi anlaşması bulunmayan tüm çalışma döneminde mutad işyeri hukuku olan Rusya Federasyonu Hukuku uygulanarak uzman bir bilirkişiden denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılamada 05.03.2024 tarihli duruşmada davacı vekilinin, eldeki davada tanık olan dinlenen ...’ün açtığı davada verilen kararın Yargıtay tarafından onandığına ilişkin beyanda bulunmasından sonra “…1-Ankara 29. İş Mahkemesine müzekkere yazılarak 2016/2170 E sayılı dosyasının UYAP üzerinden mahkememize gönderilmesinin istenilmesine,… 3-Bozma kararına uyulup uyulmayacağı hususunun bir sonraki celse değerlendirilmesine…”dair verilen ara karar sonrasında Ankara 29. İş Mahkemesinin 2016/2170 Esas sayılı dosyasına ait evrak Uyap sistemi üzerinden gönderilmiş, bunun üzerine 23.05.2024 tarihli duruşmada direnme kararı verilmiştir.

6. Direnme kararında ise davacı ile aynı tarihlerde Rusya'daki şantiyede çalışan ... isimli işçinin açtığı davada taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin bulunmadığından Türk Hukuku uygulanarak davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onandığı gerekçesine yer verilmiştir.

7. Bu durumda Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozmadan sonra bozma konusuyla ilgili toplanan yeni delile dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu açıktır.

8. Hâl böyle olunca verilen bu yeni hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Hukuk Genel Kuruluna değil Özel Daireye aittir.

9. O hâlde yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.