Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2026/76, K. 2026/431, T. 01.07.2026

Hukuk Genel Kurulu 2026/76 E. , 2026/431 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/239 E., 2025/96 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.03.2023 tarihli ve 2022/15664 Esas, 2023/4199 Karar sayılı BOZMA kararı Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

A. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, direnme olarak adlandırılan kararın yeni delil ikamesi suretiyle bu delile de dayanılarak değişik gerekçe ile verilen yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yoksa Özel Daire tarafından mı yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

B. Gerekçe

Değerlendirme

1. Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

2. Mahkemenin yeni bir delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

3. Yargıtayın istikrar kazanmış içtihatlarına göre, mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar, direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğindedir.

4. Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, temlikin alacaklılara zarar verme kastıyla ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak yapıldığının davacı tarafça ispat edilemediği, bu durum karşısında ivazlar arasındaki farkın da tek başına iptal sebebi sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Özel Dairece; ivazlar arasında önemli oransızlık olduğu İİK'nın 278/3-2. maddesi hükmüne göre davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince; 17.10.2024 tarihli celsede; “Davalı tarafça sunulan ... Bankası Sanayi Sitesi Şubesi'ne yazı yazılarak, (dekontlarda eklenmek suretiyle) 02.09.20 14... .09.2014 tarihleri dekont asıllarının gönderilmesinin istenilmesine, bozmaya uyulup uyulmama hususunun yukarıdaki belgelerde incelendikten sonra değerlendirilmesine” yönünde ara karar kurularak, ara karar yerine getirildikten sonra gelen belgeler değerlendirilmek suretiyle farklı gerekçe ile direnme kararı verilmiştir. Bu hâli ile İlk Derece Mahkemesince direnme adı altında verilen kararın yeni delil ikamesi suretiyle bu delile de dayanılarak değişik gerekçe ile verilen ve Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

5. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir.

6. Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.06.2025 tarih ve 1 sayılı iş bölümü kararı görevli hâle gelen YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 01.07.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.