Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2024/500, K. 2025/95, T. 05.03.2025

Hukuk Genel Kurulu 2024/500 E. , 2025/95 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/64 E., 2024/392 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/9034 Esas, 2023/12370 Karar sayılı BOZMA kararı Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan eldeki davada, Bölge Adliye Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne dair kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Özel Dairece, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulduğu ve direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği dikkate alındığında, uyuşmazlık konusu olan ve hüküm altına alınan kıdem tazminatı miktarı brüt 21.363,36 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Hâl böyle olunca davalı vekilinin temyiz başvurusunun miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz başvurusunun miktardan REDDİNE, İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.